וַיַּ֣עַן אִֽישׁ־יִשְׂרָאֵל֩ אֶת־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה וַיֹּ֗אמֶר עֶֽשֶׂר־יָד֨וֹת לִ֣י בַמֶּלֶךְ֮ וְגַם־בְּדָוִד֮ אֲנִ֣י מִמְּךָ֒ וּמַדּ֙וּעַ֙ הֱקִלֹּתַ֔נִי וְלֹא־הָיָ֨ה דְבָרִ֥י רִאשׁ֛וֹן לִ֖י לְהָשִׁ֣יב אֶת־מַלְכִּ֑י וַיִּ֙קֶשׁ֙ דְּבַר־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה מִדְּבַ֖ר אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
Lalu orang-orang Israel menjawab orang-orang Yehuda, “Kami mempunyai sepuluh bagian pada raja, dan atas Daud pun kami lebih berhak daripada kamu. Mengapa kamu meremehkan kami? Bukankah kami yang pertama-tama berbicara tentang membawa kembali raja kami?” Tetapi perkataan orang-orang Yehuda lebih keras daripada perkataan orang-orang Israel.
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.